Harcerstwo – polski ruch społeczny i wychowawczy dzieci i młodzieży wzorowany (w momencie powstania) na skautingu brytyjskim, oparty o służbę, samodoskonalenie (pracę nad sobą) i braterstwo. Zasady postępowania harcerza wyznacza Przyrzeczenie Harcerskie i Prawo Harcerskie. Zasady postępowania zucha wyznacza Obietnica Zucha i Prawo Zucha. Tyle mówi o nas encyklopedia :-)

Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej – drugi co do wielkości związek harcerski w Polsce, do którego należymy od początku naszej działalności. Cytując za jego statutem (konkretnie paragraf 4):

Związek jest organizacją ideowo-wychowawczą skupiającą dzieci, młodzież i dorosłych.
Związek wychowuje w oparciu o wartości chrześcijańskie.
Związek kontynuuje i rozwija tradycje polskiego skautingu i harcerstwa – w związku z tym używa
tradycyjnego hymnu harcerskiego oraz odznak i symboliki harcerskiej.
Związek opiera swoją działalność wychowawczą na społecznej pracy członków.

Celem działania ZHR jest (tym razem cytat z paragrafu 5):

1. wychowanie człowieka metodą harcerską:
– w myśl Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego,
– do świadomej postawy obywatelskiej w poczuciu współodpowiedzialności za losy własnej rodziny, narodu i państwa
polskiego,
2. upowszechnianie w społeczeństwie ideałów harcerskich. 

ZHR liczy w skali kraju ok. 21 tys. członków (raport ubiegłoroczny) podzielonych terytorialnie na 14 okręgów. My należymy do Okręgu Pomorskiego ZHR z siedzibą w gdańskim Wrzeszczu.

Metoda harcerska – oparta o przykład idący z góry metoda wychowawcza, złożona (wg. założeń programowych kursów instruktorskich z lat 2020-24) z 7 elementów:
– naturę, której wyrazem są np. miesięczne obozy w lesie
– dobrowolność bycia harcerzem, wyrażoną w przyrzeczeniu harcerskim
– system zastępowy, widoczny w cotygodniowych zbiórkach zastępów
– współzawodnictwo i współdziałanie, jak np. rywalizacja zastępów
– pośredniość oddziaływań
– wzajemność oddziaływań
– stopniowanie trudności, którego najlepszym wyrazem jest system stopni i sprawności

Czym harcerstwo jest?

Ruchem wychowawczym, wspólnotą, zbiorem różnorodnych organizacji młodzieżowych, dążeniem do wyższych celów, stawianiem sobie wyzwań.

Czym harcerstwo NIE jest?

• Organizacją polityczną – nie współpracujemy z żadną partią. Zdarzali się posłowie-harcerze z różnych partii, ale w momencie przyjęcia legitymacji partyjnej muszą odwiesić mundur do szafy aż do czasu odejścia z partii
• Organizacją konfesyjną – przyjmujemy osoby wszystkich wyznań tak długo, jak szanują wartości wynikające z prawa i przyrzeczenia harcerskiego. Wyjątkiem są jedynie instruktorzy ZHR, którzy muszą być chrześcijanami (niekoniecznie katolikami – prawosławni i protestanci też są mile widziani w służbie instruktorskiej)
• Organizacją paramilitarną – tak, czasem pójdziemy postrzelać, ale czysto rekreacyjnie – nie jest to w żadnym stopniu nasz cel. Są w naszych szeregach żołnierze, ale w ZHR realizują misję ZHR.
• Młodzieżówką wojska – mamy zupełnie inne cele, a ewentualna współpraca ma przede wszystkim charakter symboliczny lub edukacyjny. Tak samo mundury, musztra i inne podobne.
• Narzędziem do zmuszania – naczelną zasadą metody harcerskiej jest dobrowolność bycia harcerzem, bez tego nie działamy, bo z niej wychodzą wszystkie pozostałe.